۲۹ آبان ۱۳۹۲، ۱۲:۳۹

گفتگوی مهر با شاهد عینی واقعه/

29 آبان 57 یادگاری خونین بر دیوارهای حرم رضوی(ع)/ یورش به سنگر روشنگری مشهد

29 آبان 57 یادگاری خونین بر دیوارهای حرم رضوی(ع)/ یورش به سنگر روشنگری مشهد

مشهد - خبرگزاری مهر: حادثه تلخ 29 آبان 57 یادگاری خونین بر دیوارهای بارگاه امام هشتم(ع) بود که با یورش رژیم پهلوی به صحن‌های حرم و به شهادت رساندن مردم انقلابی برای همیشه مهری ننگین بر پیشانی تاریخ نشاند، برای بازخوانی این واقعه تاریخی پای صبحت استاد تاریخ شناسی در مشهد می نشینیم که خود از شاهدان عینی این حادثه نیز به شمار می رود .

به گزارش خبرنگار مهر، در سال 57 راهپیمایی و تظاهرات در مشهد گسترش یافت و هر روز منتهی به حرم مطهر می‌شد سخنرانان و رهبران انقلاب در مشهد بارگاه منور رضوی را سنگری برای روشنگری مردم برگزیده بودند و از همین نقطه جوشش‌های انقلابی شروع می‌شد.

شکل گیری و پیروزی انقلاب در جوار امام رضا(ع)

مزیت مشهد نسبت به دیگر شهرهای ایران وجود حرم مطهر علی بن موسی الرضا(ع) بود که بی‌تردید وجود این بارگاه نورانی در شکل‌گیری و پیروزی انقلاب اسلامی تأثیر به سزایی داشت.

حادثه تلخ 29 آبان 57 در حرم یکی از جنایات ننگین رژیم پهلوی است که با یورش به صحن های مطهر و اقدام به تیراندازی و کشتن و مجروح ساختن مردم انقلابی همراه بود. حادثه 29 آبان یکی از پیچ و خم های مبارزات انقلابی در مشهد است در این روز مردم مشهد در اعتراض به حکومت شاه در سه منطقه شهر اجتماع کردند. برای بازخوانی این حادثه تاریخی پای صحبت  استاد تاریخ اسلام شناسی حضرت زهرا (س) در مشهد نشسته ایم.

استاد تاریخ اسلام "اسلام شناسی حضرت زهرا(ع)" که یکی از شاهدان عینی در این واقعه نیز بوده است در گفتگو با خبرنگار مهر می‌گوید: در مسجدالرسول واقع در خیابان آبکوه تعداد هزار نفر از مردم انقلابی مشهد از تمام گروه ها اجتماع کرده بودند.

فاطمه زوارزاده می‌افزاید: در این مجلس یکی از روحانیون به نام شیخ عبدی سخنرانی می‌کند و چون جمعیت زیاد بوده تعداد زیادی از مردم جلوی مسجد شده بودند، نیروهای نظامی با گاز اشک آور به مردم حمله می کند تا متفرق شوند.

وی عنوان می‌کند: در همین زمان در مسجد فاضل واقع در ایستگاه سراب مجلس ختمی برای یکی از شهدای انقلاب در مشهد برگزار می‌شود.

زوارزاده ابراز می‌کند: جمعی از مردم در این مراسم شرکت می‌کنند و چون مأموران مانع از شعار دادن مردم می‌شوند ناچار محل را ترک و برای ادامه برنامه به سمت مدرسه عباسقلی خان می روند.

وی اظهار می کند: مردم و روحانیون از مدرسه عباسقلی خان راهپیمایی کرده و به سمت فلکه آب می‌روند که نیروهای ساواک با پرتاب گاز اشک‌آور و تیراندازی هوایی آنها را متفرق می‌‌کنند.

تیراندازی در صحن انقلاب

زوارزاده ادامه می‌دهد: مردم به‌طور پراکنده وارد صحن انقلاب حرم مطهر شده و با اجتماع شروع به شعار دادن می‌کنند که با تیراندازی مامورین ساواکی مواجه می‌شوند که قصد بر هم زدن مراسم را دارند.

مسئول مبلغین اسلام‌شناسی حضرت زهرا(ع) تصریح می‌کند: در این فاجعه ننگین عده‌ای از مردم شهید و بار گاه منور رضوی مورد اصابت گلوله غاصبان قرار می‌گیرد و هنوز هم جای بعضی از گلوله ها را به یاد رشادت مردم قهرمان مشهد نگه داشته اند.

زوارزاده اظهار می کند: شنیدن خبر آن حادثه ننگین هر مسلمان معتقد و ارادتمند به خاندان عصمت و طهارت و بارگاه ملکوتی رضوی را سخت متأثر و ناراحت و در عین حال خشمگین و برآشفته ساخت.

وی عنوان می‌کند: نیروهای نظامی حریم مقدس امام هشتم(ع) را برای سومین بار بعد از یورش نیروهای روسیه و هجوم وحشیانه عوامل رضاخان مورد اهانت قرار داده و با لشکرکشی از طریق بست پایین خیابان داخل صحن انقلاب شده و مردم را به رگبار مسلسل بستند.

زوارزاده با اشاره به شهادت دو نفر و مجروح شدن دهها نفر از زائران و انقلابیون می‌افزاید: کار در اینجا پایان نیافت و نیروهای متجاوز بی شرمی را به آنجا رساندند که با بی احترامی هر چه بیشتر به داخل حرم مطهر هجوم بردند و در کنار ضریح مطهر حضرت رضا(ع) مردم را به گلوله بستند و با پخش گاز اشک‌آور گروهی از مردم مجروح و مصدوم کردند.

آثار گلوله بر پیکره اماکن حرم مطهر

وی عنوان می کند: در نتیجه این یورش وحشیانه و غیرانسانی آثار گلوله دربرخی اماکن حرم مطهر ایجاد شد.

زوار زاده با اشاره به اعلام 30 آبان 567 از سوی علمای مشهد، دانشگاهیان و فرهنگیان به عنوان عزای عمومی ابراز کرد: بازاریان هم بازارها را تعطیل کردند.

استاد تاریخ اسلام شناسی حضرت زهرا(ع) می‌افزاید: استاندار خراسان برای جلوگیری از خشم مردم انقلابی و تطهیر کردن خود، واقعه تأسف‌‌بار حرم مطهر را محکوم و از مردم معذرت خواهی کرد و قول داد عاملان این واقعه را که توسط عده ای درجه دار اشتباها روی داده است مجازات کند.

وی عنوان می‌کند: این فاجعه ننگین بازتاب وسیعی در افکار عمومی پیدا و عمق این فاجعه عدم پایبندی شاه به مقدسات و ارزش‌های دینی را نشان داد و از آن روز به بعد بر شور اتقلابی مردم مشهد افزوده شد و تظاهرات و راهپیمایی تا جایی ادامه یافت تا به پیروزی انقلاب انجامید.

بدون تردید شکستن قداست این مکان، نه تنها وجدان هر انسان مذهبی، بلکه هر فرد آگاه و غیرمذهبی را نیز جریحه دار کرده است و از وقایعی است که تا همیشه تاریخ نه تنها در اذهان مردم مشهد بلکه در خاطره تمام مردم ایران باقی خواهد ماند.

--------------------------

گفتگو : ملیحه زرین‌پور

کد مطلب 2178884

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • captcha